"Delen is Helen"

           Nikki´s Gedichten           

 

 

 

 De wereld

 

Pijn, rottigheid en verdriet,
dat zijn de dingen die je tegenwoordig in de krant en op de tv ziet.

 

Vraag me weleens af waar dat heen gaat,
al die oorlogen, aanslagen, zit de mens dan zo vol met haat?

 

Je kunt de krant nog niet open slaan of er is weer iemand vermoord,
tegenwoordig als er wat gebeurd op straat kun je schreeuwen wat je wilt, je word toch niet gehoord.

 

Mensen worden bang om tot hulp te schieten als er weer een slachtoffer is,
ze worden dan zelfs ook aangevlogen vanwege hun bemoeienis.

 

Een aanslag hier, een bommetje daar,
wat zit de wereld toch rampzalig in elkaar.

 

De "grote bazen" spelen als kleine kinderen een gevaarlijk spel,
beseffen ze niet dat ze onschuldige mensen plaatsen in een ware hel?

 

Nee, ik moet je eerlijk bekennen dat ik het somber in zie,
de wereld is besmet met een een gevaarlijke bacterie.

 

Konden wij, de onschuldige maar wat doen aan al die onnodige pijn,
konden we dat soort mensen maar doen inzien dat de wereld ook anders kan zijn.

 

Maar wie zijn wij om over ons lot mee te beslissen?
Wat de "grote bazen" gaan doen daar kunnen wij alleen maar naar raden en gissen.

 

Alsof wij geen verstand of inbreng hebben in bepaalde situaties,
ze zouden nog versteld staan van ons bruikbare advies.

 

Als ik dan zo naar mijn kleine Tom kijk word ik een beetje bang,
de wereld moet veranderen, het is van levensbelang.

 

Onze kinderen zijn de toekomst en verdienen zoveel meer,
dan de ellende die er nu te koop is in de wereld keer op keer.

 

Waar is dat toverboek met die ene spreuk?
Dat we zon kunnen toveren boven deze hele grote wolkbreuk.

 

Ik heb het nog niet gevonden, maar ik vecht wel door voor mijn kleine man,
want ik weet dat de kinderen van nu de wereld kunnen veranderen als het even kan!

 

              

 

Innerlijk verdriet

 

Innerlijk verdriet,
voor de buitenwereld ben je sterk en zien ze dat niet.

 

Pijn die je bij je draagt,
de zorgen, de stress en alles wat verder nog aan je knaagt.

 

Verdriet om dingen die je niet in de hand hebt hoe erg dat ook is,
het blijven verbergen van de pijn en een bepaald gemis.

 

Innerlijk verdriet is haast onmenselijk om mee om te gaan,
het kan je maken en breken, laten vallen of opstaan.

 

Met een grote glimlach en altijd die sterke positiviteit,
weet je andere altijd bij te staan, te helpen en daarvan heb je nooit geen spijt.

 

Maar waarom is het dan soms zo moeilijk om juist dat voor jezelf te doen?
Want jij bent toch ook belangrijk, jij verdient toch ook die knuffel of die zoen?

 

Door jezelf vaak weg te cijferen en anderen te helpen met hun problemen en hun pijn,
hoef je op dat moment niet met jezelf bezig te zijn.

 

Is het een vlucht, wegrennen voor jezelf, bang voor je eigen verdriet?
Juist dat verdriet wat van binnen zit en niemand zo aan je ziet.

 

Als ik voor mezelf spreek houd ik dit nog steeds goed vol,
alhoewel het me soms wel opbreekt en maken de problemen me soms dol.

 

Toch blijf ik wel sterk en krachtig in het leven staan,
en zal er zeker een tijd komen dat het allemaal makkelijker zal gaan.

 

Laat mij tot die tijd aanbreekt maar blijven lopen met dat innerlijke verdriet,
want ach.......tis een verdriet wat toch niemand ziet.

 

              

 

Liefde

 

Vraag me soms weleens af wie ik nou eigenlijk ben en wat ik verwacht in het leven,
en dan ineens besef ik, dat ik na alle ellende en pijn toch niet op moet geven.

 

Want ergens is er ook voor mij een soort van paradijs,
en ben ik nu gewoon nog steeds op een pittige doorreis.

 

De tijd zal ook mij een keer geven wat velen al koesteren en mogen ervaren,
dat gevoel wat ik nu niet heb en ook niet had in mijn tiener en kinderjaren.

 

Liefde, wat klinkt dat ontzettend mooi maar ik ken het niet,
mijn leven ging gepaard met veel pijn, ellende en verdriet.

 

Toch is er 1 liefde in mijn leven wat zo puur en echt is,
de geboorte van mijn kleine Tom.....mijn mooiste gebeurtenis.

 

Deze liefde is zo intens en rein,
een gevoel van warmte en eenheid, die wij saampjes zijn.

 

Toch verlang ik meer,
een eindeloze liefde voor mezelf deze keer.
Vraag ik dan teveel in dit leven?
zal mij dat dan niet worden gegeven?

 

Nee, er zal er eentje komen op een dag,
hij degene met die uitstraling en de kracht waar ik op wacht.

 

Maar op momenten als vanavond ben ik bang en eenzaam,
en dat gevoel, geloof me is niet echt aangenaam.

 

Toch sta ik elke dag op met een lach en blijf ik positief in het leven staan,
omdat ik weet dat ik een bepaalde weg heb te gaan.

 

Mijn leven loopt niet voor niets zo, het heeft zijn redenen en zo zal het gaan,
ookal is het niet altijd even leuk, en zelfs pijnlijk om er zo voor te staan.

 

De test voor mezelf heeft zichzelf aangekondigd en ik ren een keer niet weg,
ik ga mijn hart achterna, ookal weet ik wat iedereen hier zegt.

 

We zullen wel zien of dat paradijs zich nu meld voor mij,
of dat het misschien weer zal worden een donkere bladzij.

 

Nee, mijn besluit staat deze keer vast en ik zet eens een keer door,
Ja......voor de liefde.....daar doe ik het voor!

 

              

 

Zonlicht

 

De tijd vliegt voorbij en toch staat de tijd voor mij soms stil,
dan staar ik voor me uit en weet ik even niet meer wat ik wil.

 

Momenten dat ik terug kijk op bepaalde situaties,
vooral op die, die ik zelf niet uitkies.

 

Nu, juist nu voel ik me even alleen en verward,
en ben ik op zoek naar mijn kinderhart.

 

Het kind in mij houd zich erg graag schuil,
te bang om te voorschijn te komen en te vallen in die diepe kuil.

 

Een moment zoals ik die nu ervaar laat ik bewust gebeuren,
en neem ik genoegen met het verdriet, de pijn en laat ik mezelf lekker zeuren.

 

Tranen voel ik prikken achter mijn ogen maar daar laat ik ze opgeborgen,
want ik weet dat alles weer oke zal zijn morgen.

 

Houd ik mezelf dan nu niet voor de gek?
Voor anderen ben ik altijd het zonnetje, hun lachebek.

 

Niemand die snel zal zien hoe ik me voel,
en zo ook niet weten wat ik precies bedoel.

 

En toch voel ik me goed en tevreden,
want ik weet dat ik in mijn leven nog zal hebben heel veel mogelijkheden.

 

Mijn tijd gaat nu pas beginnen,
en ik zal veel dingen gaan overwinnen.

 

Mijn trieste bui is met het schrijven van dit gedicht,
veranderd in het allermooiste zonlicht!

 

              

 

Jouw eigen geluk

 

Weet je dat je geluk in jezelf moet vinden,
niet in je werk, de liefde of in je vrienden.

 

Natuurlijk spelen die allemaal een grote rol,
en verwelkom je dat alles ook liefdevol.

 

Maar als je het geluk voelt en ervaart in je eigen ik,
en dat uitstraalt is dat een prachtig aanblik.

 

De warmte, het vertrouwen wat je voelt straal je uit naar anderen,
je zult versteld staan hoe je leven na deze ontdekking zal veranderen.

 

Sta jezelf toe en gun het jezelf om die tocht te maken,
op deze weg zul je veel bagage kwijtraken.

 

Ik zeg niet dat het altijd even makkelijk zal zijn,
maar op deze tocht ben jij je eigen kapitein.

 

Sta open voor het gevoel van geluk en liefde voor jouw eigen persoon,
en op de dag dat je dat zult vinden is dat het allermooiste vindersloon!

              

 

De zee

 

De zee is oneindig en staat voor kracht en vrijheid.
En dat is wat je zult vinden, geloof me en neem die tijd.

 

Voel hoe je zwemt in die zee,
maar laat je gevoel voor mij niet verdrinken,
laat wel alle negativiteit en wat je los wilt laten naar de bodem zinken.

 

Deze kenmerken van de zee, daar sta ik voor net als jij,
juist die zijn belangrijk, al lijken ze soms niet dichtbij.

 

We spartelen wat af in ons leven,
maar dat zijn juist de lessen die ons worden gegeven.

 

Je bent misschien gekwetst, verkeerd behandeld in je vorige relatie,
daarin heb jij jezelf verloren, zo denk ik dat ik het zie.

 

Het zijn niet je gevoelens die jou bij me weg houden, maar die angst om dat weer mee te maken,
maar als je die angst niet onder ogen komt, zul je bij een andere vrouw ook weer afhaken.

 

Ik wou dat ik je kon helpen met datgene waar je innerlijk mee vecht,
maar je duwt me van je af, en dat is jouw goed recht.

 

Ik wil je niet dwingen om keuzes te maken,
wat ik probeer is om je hart en gevoel weer aan te raken.

 

Ik wil je niet lastig vallen of wat dan ook, je de ruimte geven om te zwemmen,
ik wil je niet belemmeren of mezelf aan je vastklemmen.

 

Maar hoe oneerlijk zijn gevoelens als je die deelt en niet samen bent,
is uit elkaar gaan, elkaar bijna negeren dan het juiste agrument?

 

Tegen alles kun je vechten, en echt...the battles kun je zelfs winnen,
maar tegen echte liefde, puurheid en gemis...daar hoef je niet aan te beginnen.

 

Gevoelens zijn er en liegen er niet om, je kunt ze ver weg stoppen,
maar hoe je er ook tegen vecht, ze zullen toch weer aankloppen.

 

In je leven leer je dingen af te sluiten, los te laten,
maar pas als iets echt over is en niet meer zal komen kun je dat vrijlaten.

 

Als jij zeker weet dat dat moment er echt is, zeker weet dat jouw weg niet meer
naar mij toe zal leiden,
dan zeg me dat, pas dan kan ik voorgoed mijn weg van jou scheiden.

 

Deze kaart, met mijn gedicht is puur net zoals die zee,
denk er maar eens over na wat ik bedoel daarmee.

 

De zee, oneindig in alles, staat voor zoveel,
zwem erin, zo lang als je wilt, het zal werken in je voordeel.

 

En als jouw liefde voor mij nog sterk genoeg is als je dat overwint,
dan zal ik op je wachten todat je mij weer terug vind.

 

              

 

 Moeder zijn

 

Wat maakt jou zo sterk?
Hoe verricht je al dat werk?

 

Wat denken de mensen nu eigenlijk wel niet?
Dat ik het niet zelf doe, of alleen geniet?

 

Elke dag is voor mij een drukke baan,
een dag vol met liefde, maar ook weleens met een traan.

 

Het moederschap is iets heel speciaals,
en als ik dingen mocht overdoen deed ik het nogmaals.

 

Maar het moederschap is ook zwaar en vermoeiend,
het is niet altijd rozegeur en bloeiend.

 

En toch, elke avond als de kinderen heerlijk liggen te slapen,
voel ik zoveel liefde, mijn allermooiste wapen.

 

Ik voel me intens gelukkig als ik naar mijn 2 jongens kijk,
we hebben het goed in ons eigen koninkrijk.

 

De dagen vliegen voorbij en ze worden snel groot,
maar tot de tijd dat ze gaan, blijf ik ook de duizendpoot.

              

 

Verloren

 

Hoe verloren kun je je voelen,
als je een beslissing neemt die je niet meer terug kunt spoelen.

 

De vraag die er dan in je hoofd omgaat,
heb ik goed gedaan, of is het te laat?

 

Het lijkt wel of ik gewoon niet meer mezelf ben, mezelf kwijt ben geraakt,
zijn het de dingen uit mijn verleden die me zo hebben gemaakt?

 

Waarom kan ik niet genieten van dat wat me word gegeven?
Waarom kan ik het mooiste wat er is "liefde" niet nastreven?

 

Het lijkt wel alsof ik mezelf onbewust elke keer straf,
en als ik dat blijf doen, dan gaan al mijn relaties elke keer snel bergaf.

 

Wat moet ik doen om dit te stoppen?
Bij wie kan ik hiervoor terrecht, kan ik aankloppen?

 

En zo gaan de uren voorbij, de pijn zal wel slijten,
maar ik heb het weer aan mezelf te verwijten!

 

              

 

Love

 

A love so natural and pure,
a love so good and secure

 

That kind of love is hard to find,
I found that onces, but I was to blind

 

So I made mistakes and drove him away,
I couldn't blame him that he didn't want to stay

 

Living with me was the hardest thing ever,
now I know that what he did was very clever

 

Cause I couldn't handle the love he gave me,
I was to scared and couldn't see

 

The pain in his eyes everytime,
I started hating myself for that crime

Although our love was so deep and pure,
he was the most wonderfull person I ever adore

 

We broke up with tears in our eyes,
but everything was better, then living in those lies

 

I still love him very deeply,
and maybe, just maybe he will give me someday the chance to see me

 

The person I become, the love I can give now,
maybe, someday....somehow!

 

              

 

Bang

 

Ik ben in de war,
terwijl ik nu juist happy moet zijn, das bizar.

 

Gevoelens die ik heb, eindelijk weer een keer,
maar ook nu maken ze me bang....alweer.

 

Word gek van dat piekeren wat ik doe,
en hoe mooi het ook moet zijn, wat ik ervan word is moe.

 

Waarom kan ik niet gewoon genieten en accepteren,
in plaats van alles te proberen te analyseren.

 

Ik, die altijd zeg dat je de dingen moet nemen zoals ze zijn,
kan dat nu niet eens tegen mezelf zeggen en dat doet pijn.

 

Iemand tegen komen waarmee het klikt,
maar tevens waar je dan van schrikt.

 

Hoe dubbel kan het dan allemaal zijn?
Waar moet ik beginnen en stoppen, waar is die lijn?

 

Ik kan mensen raad geven elke keer opnieuw zonder probleem,
maar antwoorden voor mezelf, gek, maar dat zit nu niet in mijn systeem.

 

Carpe diem, pluk de dag,
dat is wat ik altijd zeg, dat is wat ik altijd zo zag.

 

Maar waar blijven nu al die wijze woorden?
Waarom nu deze vragen die ik niet kan beantwoorden?

 

Gadverdamme, het zou toch zo mooi moeten zijn nu?
Waarom ben ik voor mezelf nu dan zo cru?

 

Hij, die ene in je leven kunnen vinden en houden,
hij, met wie je iets op wilt bouwen.

 

Ben hem nu misschien wel tegen gekomen,
een bijzonder mooi persoon, misschien wel de man van ieders dromen.

 

En dan toch, de gedachten bij die ander na al die tijd nog,
is dat dan niet het allergrootste bedrog?

 

Iemand zei tegen me, geniet ervan, laat het op je afkomen,
misschien heeft ze wel gelijk, en moet ik mezelf mee laten stromen.

 

Ik zal een beslissing moeten maken,
voordat ik zijn hart pijnlijk zal gaan raken.

 

Maar het rare van alles is dat ik het niet wil en kan,
misschien moet ik hem wel een kans geven want ik weet, hij is een bijzondere man.

 

              

 

Mother Moon

 

Mother Moon, I call her love,
and every night I'll look above.

 

Try to see her magical light,
but sometimes she's behind the clouds and out of sight.

 

Then I'll talk to her and tell her my day,
and in my mind I hear her say.

 

That in times when I can't see her magical light,
I have to know she never loose my sight.

 

With that thought I go to bed,
and say thanks for the night I had.

 

What I want you to know,
is that wherever you may go.

 

Our Mother Moon is always there for you,
and keep you safe and me too!

 

              

Kijk ook eens op haar website      www.all-serenity.nl/ 

&l