mijn wonderen

Een droom die uitkwam....

Ik had een droom. Er was een baby geboren, een jongetje en zijn naam was Kai . In mijn droom ging ik bij hem kijken maar het was er erg druk en daar irriteerde ik me nogal aan. Konden al die mensen niet wat rustiger doen want hij was nog zo klein.
Toen ik de volgende morgen wakker werd, vertelde ik die droom aan mijn man. Onze buurvrouw moest bijna bevallen en ik dacht dus even dat ik over haar gedroomd had. Maar onze buurvrouw is bevallen van een dochter, dus dat klopte niet meer.
Ik heb de droom verder los gelaten. Tot die ene dag!!
We waren een dagje naar het Dolfinarium en hebben daar de grote dolfijnenshow bezocht. De show was geweldig. Ik krijg altijd kippenvel bij het zien van dolfijnen. Ze raken me in mijn gevoel. Vlak voor het einde van de show kwam de verzorgster met een mededeling. In de dolfijnengroep was 2 weken geleden een dolfijntje geboren. Het is een jongetje en heet Kai. De kippenvel stond tot in mijn schoenen. Ik dacht gelijk aan mijn droom en keek mijn man aan. Na de show zijn we naar het gedeelte gelopen waar je de dolfijnen onder water kan zien zwemmen. En je raadt het al!! Daar was het heel druk. Daar was mijn irritatie want ik wilde de kleine Kai uit mijn droom heel graag zien.
En ik heb hem gezien. Met een brok in mijn keel.
Wat een bijzondere ervaring!!!!

*****

Het roodborstje

Donderdag morgen zit ik op de bank als ik een doffe klap tegen het raam hoor. Omdat wij veel duiven ik de tuin hebben is mijn eerste reactie, ach jee?.. er is een duif tegen het raam gevlogen. Als ik in de tuin ga kijken ligt daar een roodborstje op zijn rug op de tuinbank. Hij ademt nog langzaam en schokkerig en trekt zijn pootjes helemaal in. Ik wil hem voorzichtig oppakken en hij schrikt even. Op zijn laatste kracht draait hij op zijn buikje.
Maar al snel valt hij om op zijn zij en laat zijn kopje hangen. Ik roep Dennis, mijn zoon. Moet je nu toch kijken mop, wat ik in de tuin vindt. Hij is net tegen het raam gevlogen. Als ik het beestje in mijn handen neem is het leven bijna uit zijn mooie lijfje.
We besluiten om hem mee naar binnen te nemen en dat ik hem daar Reiki zal geven.
En zo zitten we samen een poosje op de bank. Het roodborstje tussen mijn handen. Zijn ademhaling wordt steeds trager en zijn oogjes sluiten. Beide wachten we nu op het moment de hij zijn leventje los zal laten. Maar dan ineens gaan zijn oogjes even open en voel ik in mijn handen zijn pootjes een klein beetje bewegen. Het roodborstje in mijn handen lijkt ontspannen te gaan genieten van wat hij aan liefdevolle energie en warmte van mij krijgt. Zo nu en dan opent hij zijn oogjes en kijkt ons beide aan. Het is net of het leven in hem terug keert. Na een tien minuten komt hij wat in beweging en probeert weer op zijn pootjes te gaan staan. Het gaat wat wiebelig maar uiteindelijk lukt het hem toch. Weer kijkt hij ons aan en gaat tevreden tussen mijn handen liggen. Ik laat de Reiki stromen en geniet met volle teugen van het kleine wonder wat er zich in mijn handen afspeelt. Als Dennis en ik het idee hebben dat hij misschien wel weer wil gaan vliegen gaan we de tuin weer in.
En daar zit hij, op 1 hand, de wereld in de rondte te kijken. Ik praat zachtjes tegen hem en aai hem over zijn kopje. Normaal gesproken is een vogeltje schuw, schrikt hiervan en zou weg vliegen maar dit roodborstje heeft alle vertrouwen.
En dan opeens hipt hij op mijn arm, kijkt me even aan en vliegt naar het hek. Fladdert daar nog een paar keer met zijn vleugeltjes, kijkt ons weer een poosje aan, alsof hij iets duidelijk wil maken en vliegt vervolgens de wijde wereld in.
Dennis en ik blijven sprakeloos achter. Dan zegt Dennis, ?. Mam, hoe kan dit? Hij was bijna dood!
Ik weet het niet lieverd maar misschien heeft de Reiki hem het leven wel terug geven. De kippenvel loopt op dat moment over mijn hele lichaam, wat voor mij altijd een teken van bevestiging is.